Friday, March 18, 2011

11/3/2011-12/3/2011-Αφορισμοί της ημέρας


LXXI
Επειδή ανακάλυψαν ότι όλα όσα έμαθαν πως είναι σκέψη αδυνατούσαν να υλοποιήσουν έστω και το ελάχιστο καλό, και επειδή ήταν βέβαιοι --τους το 'χαν επιβεβαιώσει γονείς και δάσκαλοι-- πως ήταν φτιαγμένοι για πράγματα μεγάλα και σπουδαία, είπαν να βάλουν τα δυνατά τους για να εξασφαλίσουν τουλάχιστον συμμετοχή στο μέγιστο κακό. Και έτσι αποκαλύφθηκε η αυστηρή αναλογία ανάμεσα στον κόπο που καταβάλλει ο νους τους για να εκκρίνει λέξεις και σ' αυτόν που απαιτεί το πάτημα μιας σκανδάλης για να απελευθερώνει σφαίρες.

LXXII
Υπάρχουν περίοδοι κατά τις οποίες η βλακεία σε μια κοινωνία γίνεται αντικειμενική, δεν εξαρτάται δηλαδή πια από υποκειμενικές προθέσεις ή ποιότητες, αλλά ανακύπτει από την ίδια την διάταξη των πραγμάτων, η οποία την επιβάλλει ως θεμελιώδες μέσο υγιούς προσαρμογής σε νέες και μεταλλαγμένες συνθήκες.

Στις περιόδους αυτές, το να είναι κανείς ατομικά ευφυής χρησιμεύει όσο περίπου χρησιμεύει το να είναι υγιές και σφριγηλό ένα σώμα που προσβάλλεται από καρκίνο. Όσο ευφυέστερος είναι κάποιος, τόσο πιο ενεργητικά και παραγωγικά συνδράμει στην εξάπλωση της βλακείας, που προσκολλάται πάνω σε κάθε τι που γράφει ή σκέφτεται όπως τα βρύα στον κορμό ενός δέντρου σε υγρά κλίματα.

Η προστασία ενός τέτοιου ανθρώπου σε τέτοιες περιστάσεις επαφίεται τελικά στην καλλιέργεια μιας ψυχρότητας απέναντι στην ευφυία, που πρέπει να μάθει να είναι πιο ταπεινόφρονη, μιας και διαφαίνεται ήδη πως είναι ευκολότερο να είσαι ευφυής από το να μην κάνεις στον κόσμο περισσότερο κακό από όσο έχει τη διάθεση να κάνει ο ίδιος στον εαυτό του.