Sunday, December 12, 2010

9/12/2010-11/12/2010-Αφορισμοί της ημέρας

XIII
Όταν κάποιες φορές θλίβεσαι με το πόσο δύσκολο είναι να βρεις καλούς φίλους, σκέψου πόσο δυσκολότερο είναι να βρεις καλούς εχθρούς. Ο καθένας μας δικαιούται να πιστεύει πως έχει φίλους καλούς, ανθρώπους που τον αγαπούν και του στέκονται. Αλλά καλούς εχθρούς, εχθρούς που τον σέβονται, εχθρούς ειλικρινείς στην εχθρότητά τους, αφιερωμένους σ' αυτή όπως ο καλός φίλος στη φιλία; Εχθρούς με σθένος, εχθρούς πείσμωνες και εργατικούς; Ποιος το πιστεύει αυτό; Μια τέτοια τύχη ήταν πάντα προνόμιο για λίγους και, όσο περνά ο καιρός, γίνεται προνόμιο για λιγότερους.

XIV
Κάθε αφορισμός εμφορείται από μια επιθυμία μονιμότητας, που μεταφράζεται σε ένα φαντασιακό της γραφής ως χάραξης, ως ίχνους που ανθίσταται στον χρόνο. Για αυτό όμως ακριβώς το λόγο, είναι ματαιοπονία να προσπαθείς να εξασφαλίσεις την ποιότητα του αφοριστικού λόγου με το νόμισμα της ατομικής ευφυίας. Η ποιότητα ενός αφορισμού αφορά το ίχνος που δύναται να αφήσει η ευφυία αυτή, και άρα και ένα συγκεκριμένο είδος στρώματος όπου δύναται να αφήσει το ίχνος της. Το στρώμα αυτό είναι έκκριμα ιστορικό, είναι η έκφραση της πυκνότητας αλλά και της μεταβλητότητας των πραγμάτων σε μια εποχή. Κάποιοι έγραψαν πάνω σε μια εποχή-κερί, εύπλαστη αρκετά για να χαραχτεί απ' τη λέξη, άκαμπτη αρκετά για να την κρατήσει. Εμείς γράφουμε πάνω σε μια εποχή-άμμο, και όλο έρχεται ένα κύμα και χαλάει τα περιγράμματα των γραμμάτων, όσο βαθιά και αν τα σκάβουμε κάθε φορά.